Aklımızın erdiği günlerden itibaren kahrolsun diye naralar atılarak şeriat kelimesine içlerindeki kin ve nefreti kusmuk misali boca etmeye çalışan ve ucu dışarılarda olan yabancı bir egemen anlayışın gölgesinde kalmış, gerçeğin sahiplerinin içlerinde hep haykırmak suretiyle sindirilmişliğinin, bastırılmışlığının travmasını üzerinden atmak fırsatı bekleyen bir nesil olarak haykırmak istiyorum: Yaşasın şeriat!