Bu Geliş Nereye?

Yazı boyutu %100

Paylaş

Zannetme ki gayr eyler Ârif ânı seyr eyler Mevlâ görelim n’eyler N’eylerse güzel eyler” Olacak olanlar hareket içinde iken tavrımız ne oldu, neredeyiz? Caddede yürüyen insanlar nerede duruyor, nereye gidiyor? Güzel sözlerin sarhoşu olup şerrin kendiliğinden düzelmesini beklemiyoruz. Ancak önce inandık her şeyin sahibi var, sonra gayret… Özlem ve ayrılıkların hatta bazı olumsuzlukların getirdiklerini tahayyül etmek dahi mümkün değildir. Kendine şahitlik etmeye gelen insan doğarken ağlıyor, ölürken ağlatıyor. “Yeryüzünün en hüzünlü toprağı hangisidir?” sorusuna bir ölünün üzerine atılan son kürektir, cevabı, umut kalmadığını hatırlatıyor. Umudun var olduğunu düşünelim, nefes olduğuna göre. Son toprak atılmadan yeşermek lazım yeniden. Terk etmeden kavuşmak mümkün değil. Mümkün değil bir şeyi olmadığı yerde bulmak. Aramak bir tür gitmektir ve gidince insan en çok da kendine gelir, kendini bulur, kendi olur. Dünyada bir garip gibi olmak yolcu olmanın bilinciyle varılacak bir menzil. Bütün gelmeler bir gidiş için, son gidiş bir geliş için. Geldiğimiz yer kan, gözyaşı ve zulüm. Gittikçe düzelir, diyerek bu hâllere geldik. Bir sonraki öncekinden hayırlı olacaktı. Elhak öyledir lakin bu akıl o akıl değil. Anlamak anmanın gerisinde kaldı bugün. Her şey daha kötüye gitmek zorunda değil ama “güle güle” gitmek de bu değil. Olacak olana bir nefeslik faydamız veya zararımız olabilir ama işte o nefes ne tarafta olduğumuzun göstergesi. Kanla yoğrulan bir asrın gül kokan ufkunda gelecek ve gülecek çocuklar ve nice mazlumlar. Ancak bu resmin neresinde olacağımız mühim bir gerçek. Sabır acı bir gitmektir, sonunda rahmetle gelir güzellik. Katık eylemişsen onu da balın yanına bu gitmeler gitme değil, diyebiliyorsan cennetle aranda bir ölüm kalmıştır. Gül yüzlü ölüm seni bin kez ölürüm. Der çıkarırsın aradaki marazı. Ona Gelmekte sürur, gelmekte sonsuzluk, ye’se gem vurmuş onsuzluk… Kardan aydınlık bir sabah gelecek. Bir annenin feryadı, bir babanın duası, beyaz ata binmiş bir yiğit gibi gelecek. dost olanın korkusu yoktur gitmekten. Hem gidiş yolda olma hâlidir. Varış mı? O, bizde sorumluluk alanı dışındadır. Çünkü süreç, çünkü gayret, çünkü hayret, çünkü izzet onurlu bir terk ediştir. Varış, yola çıkmanın aşığı; gittikçe çoğalan zaferidir gelmenin. Gelmekte sürur, gelmekte sonsuzluk, ye’se gem vurmuş onsuzluk… Kardan aydınlık bir sabah gelecek. Bir annenin feryadı, bir babanın duası, beyaz ata binmiş bir yiğit gibi gelecek. Kalbini kırdıklarının hüznü, gıybetini yaptıklarının sırrı, parasını çarptıklarının hükmü, aldattım dediğin yalan dünyanın gerçek yüzü gelecek. Geç kalmakla maruf zamanın hakiki talebesi yola çıkmadan sefer hazırlıklarını zaferle bir görenin adıdır. Talibi olduğu hedefle aynîleşir ve etrafın sesine sükutun endamıyla “eyvallah” der. Aksın su gibi diye arkasından dökülenler, dua dua bereket olur. Gelirken umut, gelirken diğergamlık, gelirken vefa, gelirken sevda ile gelmek için gi- dişi deva olacak bir veda lazım. Sokaktaki gençler, parktaki çocuklar, toparlanın gitmiyoruz. Kendimize geliyoruz, esas konu biziz. Hazine sandığına oturmuş, dilenen insan olamayız. Hele bir bak. Suya baksan bu toprakların aynasında görürsün kendini, havaya baksan alır da bir rüzgâr fetih burcunda bayrağın tenine dokunuşunu hissettirir. Tozu toprağı semazendir döner, öğütür bu beldenin. Tefekkürle bakanı tanesiz bırakmaz bu değirmen. Bereket olur, nimet olur, hikmet olur, öper, alnına koyarsın. Kelimeler, koyduğun yaraya merhem olacak sırrı taşır. Yükü umut, yükü huzur olan gelişlere teşneyiz. Neyi arıyorsan osun sen, sözünden mülhem beklediğimiz bizde, kendimize gelirsek buluruz. Büyük Velî’nin sözüyle hitama ersin duamız: Gelişiniz güle güle Gidişiniz güle güle Her işiniz güle güle

📖 Devamı: PDF'te sayfa 23 Sayının tamamı

Yayımlanan yazılarda ileri sürülen görüşler yazarlarına aittir. Kaynak gösterilerek alıntı yapılabilir.