بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
ISSN 3023-7688  ·  Sayı 32  ·  Kasım 2026

ünsiyet.

32
İlmî · Kültürel · Fikrî Aylık Dergi
Kasım 2026 — Dosya: Cihad Ve Mücadele
۞
Sayı 19 · Ekim 2025 · Makale · s. 25

İnsan Yürüyüşünde Saklıdır Her yokuşun bir de inişi var yolda. Kimisi için tepe takla yuvarlanmaya

Nezir Ergenç — Yazar

۞
Yazı boyutu %100
Paylaş
sebeptir; kimileri için bir temkinlik sınavına dalış. Hâsılı; yol oğlu olanlar da var; yola da, yolculuğa da ecnebi olanlar da. İnsan nedir? İnsan kimdir? Nereden gelir, nereye gider? Kadim sorular! Biri dedi ki: O, nisyandan gelir; unutkandır, unutur. İnsan u…
sebeptir; kimileri için bir temkinlik sınavına dalış. Hâsılı; yol oğlu olanlar da var; yola da, yolculuğa da ecnebi olanlar da. İnsan nedir? İnsan kimdir? Nereden gelir, nereye gider? Kadim sorular! Biri dedi ki: O, nisyandan gelir; unutkandır, unutur. İnsan unutkanlıkla ma’luldur. Eksiği, zaafı unutmasındadır. Öbürü dedi ki: İnsan ünsten gelir; alışır, yakınlık kurar, dost olur. İnsan ünsiyet kurmakla ma’ruftur. Seçkinliği, fazileti ünsiyetindendir. Bir başkası dedi ki: Önemli olan yolda olmaktır; amaçtan çok yolculuğun kendisine değer vermek lazımdır. Yol sonsuzdur; insan hep yolda olmalı, yolculuk kesintisiz sürmeli. Ve yolda iken ölmeli insan. Desinler ki: O yolda iken öldü. O, yol şehididir. Dördüncüsü dedi ki: Yolda olmak önemli, eyvallah; ancak nereye gittiği ve niçin gittiği de önemli olmalı. Yolun bir sonu vardır, yolculuğun da. O halde bu yolculuğun bir hedefi olmalı değil mi, bir amaç için yola çıkmalı değil mi insan! O zaman yolda olanların bir birlerinden ne farkı kalır! Yolda ölmek kıymetli, eyvallah; ancak niçin öldüğü de önemli değil mi? Şehadet, hedefsiz ve gayesi olur mu? Ya Şehid; Ne uğrunda öldüğü belli değilse, sırf yolda diye şehid mi olunur ! Beşincisi dedi ki: O zaman yolculuk nereye, yola revan olmak niçin? Dedim ki: Yol, yolcu, yolculuk! Önce bunları bilmemiz gerekmez mi? İnsan için yol nedir, yolcu kimdir, yolculuk ne demektir, nere neresidir ve niçin kimedir, makamı nedir? Yol, insanın kaderidir. Yolcu, kaderine, kaderinde yürüyen insandır. Yolculuk insanın kaderinin kazasıdır. Hedef, kaderini Allah’ın kaderine bağlamaktır. Gaye Allah’adır; O’nun senden, senin de O’ndan razı olmandır. Yürüme eylemi sadece insana hastır; sadece insan yürür. “İnsan, yürüyen canlıdır” gibi bir tanım tam da insana yakışır. Hayvanlar yürümezler; hareket ederler, yer değiştirirler. Bunu da ya beslenmek için yaparlar ya da güvenlik için. İnsan bu iki sebebe merak, bilme, ulaşma, zevk alma, biriktirme ve daha pek çok sebebi ekleyerek yürür. Yürüme bir fiildir, bir eylem; istikameti, hedefi ve gayesi olan bir yolculuk. Bu bahisle; Müslüman da yürür, kâfir de. Zalim de yürür, adil olan da. Mevla’sını arayan da yürür, belasını bulmak isteyen de. Kimisi hürriyete yürür, kimisi de köleliğe. Kimisi yürürken yükünden arınır, kimisi her adımda sırtına yük alır. Yola çıkanların bazısı azığını hazırlar da çıkar; bazısı da azığını yoldan kazanır. Azığı hikmet olanın yolu kolay mı kolay olur, yakın olur menzil; heybesi çer çöple dolu olanların ise zor mu zor gelir, varamaz menzile. Yükte hafiftir Hikmet, kıymette pahası yok; çer çöpün yükü ağırdır, değeri yok. Kimisi önce refik sonra tarik der; kimisi önce yol der, yoldan bulur refikini. Kimileri yola çıkmaya ikna edilmişlerdir; kimileri ise yola inanmışlardır. Yol çetindir, yol kıraçtır, yol yokuştur. Yokuşa vurmaya cesaret ede- meyenleri de görürsün; nefesi yokuşu çıkmaya yetmeyenleri de. Kimileri için de yokuş, yolun kendisidir; çıkış ta bir, iniş de. Her yokuşun bir de inişi var yolda. Kimisi için tepe takla yuvarlanmaya sebeptir; kimileri için bir temkinlik sınavına dalış. Hâsılı; yol oğlu olanlar da var; yola da, yolculuğa da ecnebi olanlar da. Yürüyüş kimileri için bir kaçıştır; kimileri için de bir vuslat. Kaçanlar hep kovalanırlar; kalpleri arkalarından gelir. Vuslata çıkanların ise nur olur önlerinde ufukları. Yürüyüşü insanda saklı olan, ne için çıktıysa o olur emeli. İnsan olan yürüyüşünde saklı; ne için çıktıysa o olur gayesi. Her yürüyen kaderiyle yürür; adım, adım kaderinin taşlarını döşer. Böylece yürüyüşü kaderi olur; kendi kaderinin kazasına düşer. Neredeyim? Yolda! Kime Yoldayım? O’na. Niçin yoldayım? O’ndan razı olduğum için. Umarım O da benden razıdır!

Yayımlanan yazılarda ileri sürülen görüşler yazarlarına aittir. Kaynak gösterilerek alıntı yapılabilir.